Alles wat ik in de filosofie onderzoek, kan ik terugvinden in de volgende parafrase

De mensheid ontwikkelt door zich te 'belichamen' in de tweelingsystemen van

1. denk-vormen, gedragen door taal en andere semiotische systemen die erdoor zijn mogelijk gemaakt, en

2. materiële vormen, verwezenlijkt door de 'opwerking' van materie en haar transformatie in gereedschap, omvattingen, en gecontroleerde processen van alle soorten.

Beide werken een spel uit van naderbij brengen dat tezelfdertijd afstanden schept.

Het is om die reden dat ik mijn brood zoek bij Ernst Cassirer, de "laatste filosoof van de cultuur" en als dusdanig vader van een filosofie rond denkvormen die geen reductie brengt naar de wetenschap (zoals de Weense kring probeerde), of naar taal of de directe, intense levenservaring (zoals allerhande continentale filosofie en procesfilosofie). Het is om die reden dat ik Cassirer gebrekkig vind en wil aanvullen in de aspecten van de filosofie van technologie. Heidegger gaf hier de ...

Twee nogal technische opmerkingen over filosofie die ik pas heb gelezen hebben een intens onderzoek in me losgemaakt. In deze tekst gaat het me erom die twee opmerkingen wat toe te lichten, en de grote lijnen te schetsen van het onderzoek waarmee ik nu begonnen ben. Het heeft allemaal weerslag op discussies in wetenschapsfilosofie, en de visie op wetenschap in het algemeen. De eerste opmerking is dat de filosofie van Ernst Cassirer door structureel realisten wordt beschouwd als een voorloper op hun denken; de tweede opmerking komt van professor Philip Van Loocke, die stelt dat het correlatieve denken van de Chinese cultuur beter in staat was de kompaswerking van magneten te verklaren dan het Westerse, atomistisch-gestuurde denken. Als de verbanden tussen deze opmerkingen, en het Realistisch, Empirisch, Correlatief Denken van de titel duidelijk worden gemaakt, dan is deze tekst geslaagd in zijn opzet.