'De klassieke winter'?

Tijd om nog eens de zweep op één van mijn stokpaardjes te leggen. Boeken. Lezen. Het lezen van goede boeken. Eerder poneerde ik op deze blog nog dat 'boeken kunnen bijdragen tot het begrijpen van complexe realiteiten'. Later stemde ik in met de oproep van Jozef Deleu om eens een kwaliteitsvol boekenprogramma te maken, waarbij hij het woord volksverheffing niet schuwde. In dit artikel wil ik vooreerst proberen aan te tonen wat het belang van goede boeken kan zijn, waarbij ook de vraag 'wat is een goed boek?' niet geschuwd wordt, waarna ik even wil ingaan op de manier waarop in Vlaanderen met deze waardevolle cultuurproducten wordt omgesprongen. Het is uiteraard niet evident om bepaalde dingen aan te tonen. Op de vraag 'wat is een goed boek?' kunnen we geen wiskundig bewijs leveren. Ik wil dus toegeven dat wat volgt een overtuiging is, die ik echter voldoende hoop te funderen. Welnu, wat is een goed boek? Volgens sommigen moet het spannend zijn. Maar 'spanning' is een begrip dat door verschillende mensen anders ingevuld kan worden. Voor sommigen volstaat het dat er een antwoord op de 'wie?'-vraag gevonden wordt. Er vindt een moord plaats en de chagrijnige inspecteur van dienst moet het maar zien op te lossen. Echter: van zodra de vraag een bevredigend antwoord gekregen heeft, kan het boek niet meer boeien. Het hele verhaal drijft op de plot, de lezer zoekt zich al lezende een antwoord, wordt een paar keer op het verkeerde been gezet, en uiteindelijk valt alles in zijn plooi. Daarna kan men het boek aan de kant gooien en op zoek gaan naar een volgende instant- bevrediging. Want meer dan dat is het niet. Ik heb er geen bezwaren tegen als men zo'n boek even ter hand wil nemen, iedereen doet wat hij wil, maar men moet toegeven dat het te vergelijken valt