Het is geweten dat het geweten voor heel wat last kan zorgen. Tenzij voor die mensen die geplaatst worden onder de categorie 'psychopatisch' of 'pathologisch narcistisch'. Het geweten is een innerlijke richtlijn bij het leven. De opvoeding bevordert de ontwikkeling van het geweten zodat bepaalde menselijke neigingen in toom worden gehouden. Maar wat doe je bij een inflatoir geweten? Een geweten dat zodanig 'overdreven' of 'opgeblazen' is dat je gebukt gaat onder een nooit-aflosbare schuld? Iemand die daar last van heeft kan bv. zeggen: 'ik heb het geïncarneerde geweten van Hitler'.

In deze verguisde-Freud-tijd wil ik toch een lans breken voor psychoanalytische psychotherapie. Onder andere om mijn Ueber-Ich tot 'normale' proporties te brengen, ben ik hiermee bezig. Of het uiteindelijk iets oplevert weet ik nog niet, maar de weg gaan is op zich al interessant. En misschien heeft het leven niets anders te bieden dan het gaan van een weg...

Een beetje een verwarrende post misschien, maar om de boel wat op te fleuren wil ik jullie graag doorverwijzen naar een pagina met citaten rond 'het geweten. Wie trouwens net als ik last heeft van zo'n inflatoir geweten, mag me dit gerust laten weten...