Op de vensterbank van mijn bureau staat een prent die me al enige tijd intrigeert. Het verbeeldt een arme familie, moeder en zoon, die door de sneeuw naar hun huisje lopen. Aan de kant van de weg zitten engelen die over het gezin lijken te waken. Het onderschrift van de prent luidt: "Uw wil geschiede op de aarde als in den hemel". Hoe meer ik erover nadenk, hoe vreemder ik het bijschrift - een zin uit het Onze Vader - vind. Ik vraag me echt af hoe ik het moet interpreteren. Momenteel raak ik niet verder dan: God beslist over armoede en rijkdom (en over hemel en hel). Men dient zich naar zijn lot te schikken. Dat lijkt me nogal fatalistisch en bovendien zou ik deze boodschap niet willen brengen naar diegene die op dit moment te lijden hebben onder de verminderde koopkracht.