Ik las de voorbije week unsupported characters, or include a non-local or incorrectly linked interwiki prefix. You may be able to locate the desired page by searching for its name (with interwiki prefix, if any) in the search box.

Possible causes are:

If you tried to access a non-local interwiki page, you may be able to access that page by clicking the "article" tab on this page.

Greers lijvige boek De hele vrouw (1999). Greer bepleit in het boek een 'nieuw' soort feminisme. Ze verzet zich tegen de hedendaagse feministen die stellen dat man en vrouw gelijk _zijn en zet zich in voor een _gelijkwaardige behandeling van beide seksen. Op dit punt ben ik het volmondig met haar eens: men kan inderdaad niet om de verschillen tussen beide geslachten heen, maar dat neemt niet weg dat mannen en vrouwen evenveel waard zijn. Eigenlijk is dit uitgangspunt triviaal, zo triviaal zelfs dat men zich afvraagt waarom Greer om en bij de vierhonderd pagina's nodig heeft om het toe te lichten. Maar goed...

Ik mag het dan wel eens zijn met haar these, ik was vaak kwaad of geshockeerd door haar standpunten.

Zo beweert ze dat vrouwenbesnijdenis in islamitische landen veel minder erg is dan Westerse vrouwen die schoonheidsoperaties of bepaalde gynaecologische ingrepen ondergaan (p.114 e.v). De eersten kiezen ervoor en de laatsten worden er vaak toe gedwongen of ongevraagd aan onderworpen, zo luidt de redenering. Bovendien - zo vervolgt ze - is het verbieden van dergelijke verminking een regelrechte aanval op de culturele identiteit van vrouwen uit landen als Sierra Leone of Soedan. Vrouwen doen het niet om de mannen terwille te zijn (al geeft ze wel toe dat oudere vrouwen besnijdenis koppelen aan huwbaar zijn), maar omwille van zichzelf. Het verhoogt klaarblijkelijk het seksuele genot. Mannen kennen het onderscheid tussen een besneden en een niet besneden vrouw niet.

Greer boomt nog wat door over het feit dat mannen en vrouwen in dezen gelijkwaardig zijn: als men niet reageert tegen mannenbesnijdenis, hoeft men ook niet op de barricaden te gaan staan om vrouwenbesnijdenis te verbieden. Dat het eerste een vrij pijnloze, eenvoudige ingreep is die in optimale omstandigheden plaatsvindt, terwijl de andere complexer en veel pijnlijker is en dikwijls in een stoffig achterkamertje plaatsvindt, is voor haar geen punt. Greer hoopt dat een opheffing van het verbod tot gevolg heeft dat vrouwenbesnijdenis in het ziekenhuis of toch in cleanere, optimalere omstandigheden kan plaatsvinden. Of dat de ingreep minder pijnlijk maakt, valt af te wachten en bovendien zijn er in ontwikkelingslanden veel te weinig van dergelijke hygiënische ruimtes voorhanden.

Ik ben en blijf ervan overtuigd dat vrouwenbesnijdenis het toppunt van vrouwenonderdrukking is. Vrouwen ondergaan het toch alleen maar omdat ze ervan overtuigd zijn dat ze anders niet huwbaar zijn? En hoe rijmt Greer haar genotsbeleving met het gegeven dat vrouwenbesnijdenis eerder een last (pijnlijke bevallingen,...) is?

Elders in het boek schrijft ze dat het veelvuldig gebruik van echografieën en andere technieken om de foetus in zijn ontwikkeling te volgen dyslexie en linkshandigheid tot gevolg hebben. Linkshandigheid beschouwen als een afwijking, vond ik wel behoorlijk dom. Ik dacht dat we de fase waarin men leerlingen op de vingers tikte als ze de pen links hanteerden en waarin men de linkerhand als des duivels beschouwde, toch al enige tijd achter ons hadden gelaten.

Op basis van deze en andere passages treed ik de conclusie van een zekere Freely die het boek nonsens vond, zeker bij. Anderzijds was ik wel verrast door de manier waarop Greers pleidooi me gevoeliger heeft gemaakt voor sexisme. Toen een collega zei dat men met jongens zeker eens een bezoek aan Bombardier moest brengen, vroeg ik me luidop af waarom meisjes daarin niet geïnteresseerd zouden zijn. Bij een Man bijt Hond reportage viel het me plots op dat men een Porsche als een typisch mannelijke wagen beschouwde, die niet door vrouwen (i.e Henin) kon worden bestuurd. En als ik 's avonds laat over straat loop, probeer ik me voor te houden dat het buiten altijd veiliger is dan binnen, althans voor vrouwen...