Het geloof heeft lange tijd zin en richting gegeven aan het menselijke bestaan, maar de gaande ontvoogding van het religieuze maakt het steeds moeilijker gelegitimeerd uiting te geven aan de ervaring van het goddelijke.
Echter is een genuanceerd geloof, los van alle godsdienst, nog steeds mogelijk én zinvol.
Misschien kan ik u hierbij de mogelijkheid bieden eens een kijkje te nemen op www.bloggen.be/mathiasdebelser, waar ikzelf tracht uiting te geven aan de subjectieve ervaring van dat wat ons schijnt te transcenderen.

Beste Jan,

Met alle respect voor jouw keuze, maar ik wens toch even te reageren op een aantal zaken.

Ten eerste vraag ik me echt af waarom een vrijdenker geen symboliek zou mogen gebruiken? Wat is daar mis mee? Ten tweede stel je de keuze voor tussen of deel uitmaken van één of andere georganiseerde religie of lid van de georganiseerde vrijzinnigheid, wat uiteraard een vals dilemma is. Je kan ook gewoon kiezen om vrijdenker te zijn én (bijvoorbeeld) een spiritueel atheïst of hoe je het ook noemen wil (zie o.a. het boek l'esprit de l'athéisme van André-Comte Sponville). En de keuze voor kerkuittreding is meer dan louter symbolisch en zeker potentieel meer dan enkel symbolisch. Je geeft niet alleen een signaal waarop mogelijk een politiek antwoord kan komen, je neemt ook expliciet afstand van een geloof dat niet het jouwe is en dat heeft wel degelijk praktische gevolgen (je kan bijvoorbeeld geen sacramenten meer ontvangen).

Vriendelijke en goddeloze groet, Cliff Beeckman

Ik ben me er inderdaad van bewust dat ontdopen meer dan enkel een symbolisch gebaar ook een sterk signaal kan zijn. Misschien dat daarom mijn keuze (om uiteindelijk niets te doen) vast wel fout is.
En vast ook ronduit onverschillig van me, maar toch heb ik iets van “Who cares?”. Hier in België is de Kerk naast een instituut van verstarde opvattingen en occasionele viespeuken vooral ook een zielige oude bende geworden. Ongevaarlijk eigenlijk, als je bedenkt dat je vroeger op de brandstapel belandde omdat je te veel sterren had gezien. De pijnpunten zijn van een andere orde dan besneden clitorissen, steniging van onkuise vrouwen of het vervolgen van homo’s. Ze eisen ook geen staat op of zo. Ze doen maar wat eigenlijk, in een grijze kantlijn van de maatschappij. Check maar eens wie ’s zondags de misviering bijwoont. Dus daarom dat me ontdopen plots overbodig leek.
Goed onderbouwde kritiek lossen via tal van kanalen daarentegen blijf ik uiteraard wel belangrijker vinden. En hopelijk laat de politiek zich door dergelijke oppositiestemmen inspireren. Maar dat is dan ook van een andere en vooral zinvollere orde dan wat mij een overbodige symbolische daad lijkt. Ik wil de Kerk niet vrijuit laten gaan of zo. Maar als ik me laat ontdopen, lijkt het wel of ik een zot spelletje meespeel waarvan ik me al lang geleden heb gedistantieerd.

Ik ben uiteraard akkoord met je andere opmerking over symboliek in het algemeen. Mijn bedenkingen zie ik daar evenwel los van. Het lijkt me een ander verhaal omdat ik wat de symboliek betreft vooral de status en waarde die een godsdienst eraan geeft in vraag wilde stellen.

Ik heb even op de site van de VUB mijn geheugen opgefrist, en vond dit:

Laat hier geen misverstand over bestaan: ontdoping heeft geen rechtstreeks effect op de financiering van de Rooms-katholieke kerk. Die wordt namelijk via een middeleeuwse methode berekend op basis van het bevolkingsaantal. Wel geef je met ontdoping een krachtig signaal, in de eerste plaats voor jezelf, maar ook naar de kerk toe.

Ikzelf ben eerlijk gezegd ook niet meteen van plan me te laten ontdopen. Het signaal dat ik ermee geeft is een signaal dat mensen kan kwetsen, niet in het minst mij eigen ouders, en zéker mijn grootouders. Bovendien is het een signaal dat in mijn leven redelijk weinig positieve invloed kan hebben. Ik ben niet politiek actief, ik ben geen lid van een vrijdenkersbeweging, ... Al bij al zie ik er vooral het kwetsen van mijn moeder in.

Desalniettemin, blijft het kriebelen vanbinnen, en zal ik op een dag toch die stap zetten. Denk ik.

Beste Wouter,

Die informatie kon u ook reeds terugvinden op mijn blog (zie link 'homepage'). Of u die stap neemt of niet, is geheel aan uzelf en zo hoort het ook (zoals het in de eerste plaats ook uw keuze had moeten zijn om al dan niet toe te treden tot de katholieke kerk). Bovendien heeft dat uittreden niks te maken met politiek of vrijdenkerij. De enige invloed die het kan hebben, heeft te maken met de katholieke kerk zelf en dat toont eens te meer aan welke 'politiek' zij voeren...

Goh, daarin kan ik het niet volledig met u eens zijn... Dat uittreden blijft een signaal.

Misschien is er een misverstand. Ik bedoel het zo: stel men komt erachter dat de voorzitter van het Duitse CDU, de Nederlandse ChristenUnie, of het Vlaamse CD&V (et cetera) zich heeft laten ontdopen. Dan gaat men zich vragen stellen over diens geloof, en dat kan best gaan knagen aan zo'n voorzitter zijn geloofwaardigheid binnen de partij, en zelfs binnen de landelijke politiek.

Om op dat misverstand te komen: misschien bedoelt u dat het ontdopen niets te maken heeft met iemand's geloof, maar wel met iemand's houding tov de Katholieke Kerk?

Of nog iets anders?

Wouter,

In dat opzicht heeft "ontdopen" uiteraard wel iets met politiek te maken. Ik had je argument anders gelezen, nl. "ik laat me niet ontdopen want ik ben toch niet politiek actief of lid van de georganiseerde vrijzinnigheid". Als je immers niet politiek actief bent, dan maakt het helemaal niet uit of je je nu laat ontdopen of niet (en anders overigens ook niet TENZIJ je lid bent van één of andere christelijke partij of andere christelijke vereniging). En je kan uiteraard ook gewoon vrijdenken en je toch niet laten uitschrijven of omgekeerd. In die opzichten heeft uittreden geen uitstaans met politiek of vrijdenken. Dat was wat ik bedoelde... :-)

Vriendelijke groeten, Cliff