Je kent dat wel: je stuurt een mail naar iemand, werkgerelateerd bijvoorbeeld, en sindsdien blijk je in de mailinglist te zitten van een correspondent die je eigenlijk helemaal niet kent. Wekelijks krijg je dan enkele powerpoints: met ‘plezante’ prentjes meestal, maar ook verantwoorde mails met bijvoorbeeld informatie over dode driehoekgevaar. We zijn tussen kerst en nieuw en bij het ongevraagde mailverkeer zit een mail met de titel ‘Binnenkort bij ons?’. Je kan er prat op gaan dat dit geen gezellig mail zal worden: vast iets over de zondvloed, het broeikaseffect of werkloosheid. De mail heeft twee filmpjes als bijlage. De eerste film toont vier gemaskerde mannen. Drie andere - geknevelde - mannen liggen aan hun voeten. Dan wordt ingezoomd op een put: een open graf zo lijkt het. De put staat in brand. Het filmpje is zonder klank maar we zien dat de gemaskerde mannen een boodschap scanderen die vast niet al ...

Mijn schoonmoeder is een heks.

Serieus, ze zal dit zelfs beamen.

Eventueel hooguit wat nuanceren, want meer nog dan van wicca is ze vooral in de ban van druïden en sjamanen.

Mijn schoonmoeder groet ’s morgens de dingen: het noorden, het zuiden en zo van die dingen, alsook de aarde en de zon. Het mannelijke en het vrouwelijke weet je wel. Dat zit daar namelijk allemaal in: bij druïden en wellicht ook wel bij sjamanen. Het steekt allemaal niet zo nauw. Er bestaan heus wel theorieën, maar eigenlijk mag je zelf gelijk wat verzinnen.

Dat staat vast wel ergens in de sterren geschreven.

Het is zondag en in Vrijstaat O in Oostende gaat men naar aanleiding van de Halloweengekte een debat aan tussen ‘heks’ Jan De Zutter en ‘scepticus’ Patrick De Witte. Joël De Ceulaer leidt het gesprek in goeie banen.

Jan De Zutter heeft in een ontgoddelijkte wereld heimwee ...

Ik heb er ook even aan gedacht om me te laten ontdopen. Aan de Kerk heb ik al jaren een broertje dood. Dat wereldvreemde mannen, verstard in rituelen en archaïsche opvattingen, hun gezaghebbende mening kwijt kunnen over samenzijn, samenleven en sex. Dat diezelfde wereldvreemde mannen spreken over respect voor het leven en respect voor de dood, maar niet weten hoe het een noch het ander proeft. En dat die mannen ook vaak viespeuken blijken. Hoe goedgelovig moet je zijn om deel uit te willen maken van die gemeenschap?

Ontdopen dus, dacht ik. Al blijkt die keuze hooguit symbolisch te zijn. Het inkomen van de Kerk hangt niet af van het aantal ingeschreven zieltjes bijvoorbeeld. Dus of ik nu gedoopt ben of niet: mijn symbolische daad zal er weinig of niets toe doen.

En is dat nou niet hoe een vrijdenker hoort te denken: vrij van dergelijke symboliek? Was ik bijna ...

Ooit zal het met ons gedaan zijn.

En dan niet per se omdat we elkaar de kop zullen inslaan, maar gewoon omdat de zon ooit ophoudt met schijnen.

Electrocombo VNV nation werd er nogal filosofisch en melancholisch van (eigenlijk is zanger Ronan Harris áltijd melancholisch):

_when the sun burns out will any of this matter?

who will be there to remember who we were?

who will be there to know that any of this had meaning for us?

_

Zelfs al slagen we er bij een volgende klimaattop wél in om de aarde dankzij een globaal duurzaam milieubeleid opnieuw leefbaar te maken voor ons en voor de toekomstige generaties, toch zal de boel vroeg of laat ontploffen en daar kan zelfs een gerestaureerde ozonlaag ons niet voor behoeden.

In Sci-Fi hebben ze daar al lang oplossingen voor: met een turbo spaceshuttle naar een andere planeet vliegen bijvoorbeeld.

Op zich geen ...

We herinneren ons de boeken ‘Hoe en Waarom’ die de honger van onze nieuwsgierige kinderziel destijds moesten stillen. Ook toen al – in de jaren tachtig was dat – voelden de boeken verouderd aan. Maar bij gebrek aan beter in de Astridbibliotheek (in verzuilde tijden de katholieke tegenhanger van de Oostendse stadsbibliotheek) gristen we keer op keer die boeken mee. We lazen er over dieselmotoren, dinosaurussen, Madame Curie en pneumatische machines. De boeken waren vaak zondermeer ontgoochelend. De editie over microscopen bijvoorbeeld gaf geen enkele tip mee over hoe we zelf in de keuken onze experimenteerdrang konden botvieren: er werd ons enkel meegegeven hoe we zelf schimmel op een oude boterham tevoorschijn konden toveren. Waw! En toen we onlangs de editie over onze ‘voorouders’ nog eens in handen kregen, bleek de inhoud uiterst bedenkelijk. Intelligent design avant la lettre?

Maar we dwalen af nog voor we begonnen zijn. Wat wel indruk op ...

Een interessant gesprek, een Duvel, en zicht op strand en zee. Het kan, af en toe, op zondag in De Droge Coo in Oostende. Het interessante gesprek was niet dat van onszelf (hoewel we dat na enkele Duvels wel eens durven beweren). In de plaats zaten Johan Braeckman en Benno Barnard in de praatzetel, en stelde Joël De Ceulaer de juiste vragen. Het verhaal begon ergens met Thales van Milete (+/- 600 v.c.), één van de figuren die de eerste stap zette naar rede en wetenschap. Van Mythos naar Logos. Om verklaringen te bieden voor fenomenen ging men zich baseren op het universum zelf, en niet langer op de goden. Voor het eerst moesten de argumenten op tafel liggen.

Het was de start van een boeiend gesprek, waarvan we vooral onthouden dat de stap naar rede een langzame en vaak moeilijke stap was. Waarom het sympathieker lijkt om te zeggen ...

Het dringt stilaan door in ons dagelijks leven: duurzame keuzes maken, energiebewust investeren, ecologisch handelen, fairtrade kopen (hoewel deze laatste eigenlijk niet helemaal in het rijtje thuishoort).

De VN-commissie Brundtland verstond onder duurzame ontwikkeling de ontwikkeling die aansluit op de behoeften van het heden zonder het vermogen van toekomstige generaties om in hun eigen behoeften te voorzien in gevaar te brengen.

Onlangs vond ik een dubieus reclameblaadje voor een automerk in de bus. Het automerk doet er weinig toe, want de bewuste redenering wordt in zowat elke communicatie rond voertuigen gebruikt. De folder in kwestie toont een specht en een boom in een natuurlandschap. “7 jaar garantie, ook voor de natuur” zo luidt de blijde boodschap. We slaan het open en zien hoofdzakelijk volumewagens en (lichte) terreinwagens. Erg ecologisch zijn die wellicht niet. Ze mogen dan wel minder verbruiken per 100 km dan het afgedankte model van het voorgaande jaar ...

Nieuw op www.evolutie-creationisme.be is de blogspot Evolutie en Creationisme in de media. Alle nieuwtjes uit het Vlaamse medialandschap die in een ruime betekenis met evolutie te maken hebben, proberen we op deze blogspot te verzamelen. Ons streefdoel is uiteraard om zo volledig mogelijk te zijn, al zal dit wel een onmogelijke oefening blijken. Toch kan de pagina een erg handig hulpmiddel zijn voor wie wil browsen doorheen nieuws dat gerelateerd is aan de evolutietheorie, Darwin, of aan discussies over creationisme.

De woordenwolk is een leuke aardigheid die via trefwoorden ook meteen tendensen toont. Zo zien we dat tijdens het hoofddoekendebat ook het debat over creationisme mee komt opduiken. Of wanneer Damiaan heilig wordt verklaard en er in de kantlijn vragen worden gesteld rond geloof, merken we dat ook de evolutietheorie steevast een heet hangijzer blijft.

De blogspot Evolutie en Creationisme in de media wil een soort archief zijn ...

Op de Toren van Belém in Lissabon snuif ik de sfeer op van roemzuchtige tijden toen Portugal nieuwe werelden ontdekte en de schepen er beladen met heldenverhalen en goud de haven binnenvaarden.

'Ontdekken' betekende toen uiteraard ook 'koloniseren'. Gezellige tijden moeten het geweest zijn, want je kunt er prat op gaan dat die eerste ontmoetingen op een vrij onsympathieke manier gebeurden. Diplomatie en mensenrechten werden pas later uitgevonden. Hetzelfde geldt voor dierenrechten.

De Toren van Belém toont aan de zijkant een afbeelding van een neushoorn. Het infobordje leert me dat dit wellicht de eerste afbeelding in Europa moet zijn van dit exotisch dier. Later lees ik in het Hiëronymietenklooster iets verderop het verhaal van de onfortuinlijke neushoorn. De ontdekkingsreizigers namen de meest exotische dieren mee terug naar het thuisfront als geschenk voor koningen en ander schoon volk. Papegaaien, tijgers, apen en de hele dierentuin waren poepchique trofeeën of speeltjes van ...

Charles Darwin maakte zijn bekende reis met de Beagle in de jaren 1830. De reis voerde hem de wereld rond waar hij heel wat materiaal (fauna en flora) verzamelde. Na de reis met de Beagle legde hij zich in zijn thuisomgeving toe op verder onderzoek. Het zou nog 20 jaar duren voor hij ‘On the Origins’ publiceerde.

Vorige vrijdag vertrok de Beagle (in een hedendaagse variant) uit Oostende! Aan boord diverse gelukkigen, onder meer Dirk Draulans en Sarah Darwin (jawel, klein-klein-kleindochter van). Het schip zal in de zeesporen van Darwin een tocht maken waarin Darwins bevindingen en de wetenschappelijke implicaties voor het heden en de toekomst onderzocht worden. Verscheidene wetenschappers zullen ingezet worden op de diverse trajecten. Ze doen een poging om via uiteenlopende wetenschappelijke disciplines een beeld van de wereld en de wetenschap op te hangen.

Deze reis biedt voer voor wat ongetwijfeld een entertainend programma wordt op Canvas ...

Deze zomer zochten we het zonnige zuiden op. De blog lag dan ook even stil. Wat niet betekent dat we zelf helemaal stil hebben gezeten. Het zuiden bracht ons inspiratie en nieuwe ambities.

Filmfestival Oostende lanceerde een kortfilmwedstrijd met als thema 'Humor'. We waagden onze kans, en creëerden 'Continuum'. Het was plezierig om maken, hopelijk vinden jullie het plezierig om zien!

Het publiek mag het beste filmpje kiezen. Stem je op mijn filmpje? Als je stemt maak je in elk geval ook kans om cinematickets te winnen!

Stemmen is eenvoudig na een simpele klik (echt!) en kan hier:

http://ostendseashorts.filmfestivaloostende.be/

Dank vooraf!

Als iets mijn maag doet keren, dan is het dierenleed. Een milkshake van mayonaise, chocolade en cola moet onderdoen aan een blik op een lijdend dier. Recentelijk daagt het lot me wat dat betreft uit. Zo zat ik onlangs op een terrasje te aperitieven als moeder eend het plots in haar hoofd (of moet ik zeggen kop?) kreeg om de drukke baan te willen oversteken met zeven kleine eendjes die haar gedwee volgden. Het bleek een moeilijke klus, en ze besloot wijselijk om toch maar om te keren. Zo bezorgde ze mij toch opnieuw een beetje eetlust.

Bijna dagelijks krijg ik via facebook uitnodigingen voor ‘causes’. Gewoonlijk negeer ik die, vooral omdat ik moeite heb met het beoordelen van de ‘echtheid’ ervan. Die causes variëren van het opkomen voor mensenrechten (niet alleen de benarde situatie van homoseksuelen in diverse landen, maar ook hier in onze voetbalteams), en uiteraard ook frequent ...