Taalontwikkeling is dan (één van) de scheidingslijn(en) die de mens en het dier uit elkaar drijft. De redenering van ID, hier een theorie die nastreeft om taalontwikkeling te verklaren, is dat de taal dus menselijk bij uitstek is en dat het darwinisme deze taalvorming niet kan verklaren. Er moet dus een andere verklaring zijn, in hun geval, die van het intelligent design.

Als theorie die tracht een uitleg te verschaffen vind ik ID even interessant als eender welke andere theorie. Voor mij schept een theorie namelijk een kader dat toelaat om over iets te praten. Ik vraag me bv af of het mogelijk is om over design te spreken (als hypothese) binnen een darwinistische theorie. Zo is ook de psychoanalyse een interessante theorie.

Hoewel ID duidelijk in de hoek gedrumd wordt, vind ik dat zij toegelaten moet worden tot het debat, voor zover zij niet verbonden wordt met religieuze of positief-wetenschappelijke claims. Dus niet als evolutietheorie, maar wel als filosofie betreffende de evolutietheorie, als kritiek kan zij volgens mij haar waarde hebben.

De moraal van het verhaal: Tijd om eens op zoek te gaan naar waar ID nu eigenlijk voor staat...