Theorie vs praxis
Deze post is een reactie op "reactie EO":
Over de EO:
De EO is een omroepvereniging binnen het publieke bestel die mensen wil bereiken met het Evangelie van Jezus Christus en daarin dicht bij God en dicht bij mensen wil zijn. Zij gebruikt daarvoor televisie, radio, nieuwe media, bladen, activiteiten en andere passende middelen. Zij is een beweging van christenen die over kerkmuren heen hun eenheid vinden in Jezus Christus en elkaar toerusten voor hun werk in de wereld. (bron: website EO)
In deze beginselverklaring lees ik zelf niets over wetenschapsbedrijf of iets dergelijks. Zolang de EO zich niet beroept op de eeuwigdurende alwetendheid voor iedereen, ook de niet-gelovigen, zie ik geen probleem. Zolang zij zich niet moeit met onderwijs, politiek of andere "sferen" (1) die buiten de religie vallen, zie ik geen probleem. Zolang de EO duidelijk maakt wie de uitgever is, nl zij, weet ik als koper dat ik iets koop van de EO. Die productinformatie is van levensbelang voor de geïnformeerde koper. Het zou namelijk wel een probleem zijn, als die dvd's in de handel liggen zonder een duidelijke referentie naar de EO.
De programma's van de EO worden gemaakt met belastinggeld. Maar dat betekent ook de rommel van BNN. Als er iets verspilling is van mijn belasting geld, dan is het BNN wel. Maar ja, dit is de consequentie van publiek bestel. Persoonlijk kies ik liever voor het knip en plak werk van de EO dan het ongelovelijk laag bij de vloers geneuzel van BNN. Maar ik heb gelukkig nog altijd een aan/uit-knop op mijn televisie om zelf te bepalen wat ik wil zien.
leon, apeldoorn, (30-07-2007, 23:03:38 uur) (Bron: Website Trouw)
De nederlandse staat subsidieert groepen van mensen die televisie willen maken zoals zij menen dat het goed is. De juiste voorwaarden ken ik niet, maar de EO is ontstaan als reactie op de verwatering van de C (christelijk) in NCRV (bron: website EO). Mij lijkt het overigens een soort VijfTV, maar dan met interessantere programma's en een sterk ideologische/religieuze inslag. Human interest tv, heet dat tegenwoordig.
Over de taak van de filosofie:
Zolang de EO zijn grenzen niet te buiten gaat, meen ik dat de filosofie niet te (ver)oordelen heeft over de meningen of producten van die EO. Zolang de EO toestemming krijgt om hoofdstukken aan te passen, is er inderdaad geen wet die hen dat verbiedt (Het lijkt me vooral een zaak van geldgewin voor de uitgever/schrijver).
Het lijkt mij echter wel aangewezen voor de filosofie om mensen erop te wijzen dat de uitgave uitgaat van de EO. Maw, we moeten mensen bewust maken van de goederen die zij aankopen.
Over wetenschap en sferen(1):
We kunnen natuurlijk als filosofen altijd aangeven dat we niet mogen zeggen dat "het de waarheid is". Maar praktisch gezien lijkt me dat nogal een probleem. Bovendien maakt het de opdracht duidelijkheid scheppen er niet makkelijker op. (Onno)
Latour (een wetenschapsfilosoof)(2) vertelt het verhaal waarin hij de vraag krijgt of hij werkelijk gelooft dat de wereld een amalgaam is van sociale afspraken (Social Construct) en vooral of die wereld niet echt is. De vraag is dus: Geloof ik in de materiale wereld of niet?
Latour antwoordt hierop: Natuurlijk geloof ik in de materiele wereld. Als ik tegen een vuist aanloop, dan zal ik ze voelen. Alleen filosofisch gezien geloof ik er niet in.
Ik hou van Latour (gelieve mij hier niet op vast te pinnen) omdat ik begrijp wat hij bedoelt. Ik weet dat de aarde rond is. Ik weet dat de zwaartekracht bestaat. Ik ervaar ze nl elke dag. Het is één zaak om iets te ervaren, maar een heel andere om erover na te denken. Als ik de zwaartekracht wil beschrijven, gebruik ik daar geen religieus taalgebruik voor. Ik gebruik een wetenschappelijk instrumentarium. Als ik doordenk op dat wetenschappelijk instrumentarium, kom ik tot bepaalde conclusies over de grenzen van waarheidsaanspraken die de wetenschap maakt. Die grenzen hypothekeren dus de absolute waarheidsaanspraak van de wetenschap (die zij naar mijn mening niet maakt).
Het lijkt mij een taak van de filosofie om, in zoverre de wetenschap het niet zelf doet, die grenzen aan te geven, vooral wanneer wetenschap wordt betrokken op een andere sfeer, zoals bijvoorbeeld de politiek. Dus ja, ik maak zeer zeker een onderscheid tussen het praktische en het filosofische. Ik denk dat dat getuigt van een gezonde filosofische ingesteldheid (niet dat ik wil claimen een goed filosoof te zijn).
Conclusie:
Er is volgens mij een onderscheid tussen filosofie en praktijk.
Mogelijke taken van de filosofie:
- De mensen bewustmaken van theoriën, verkondigd door de verschillende sferen (zoals politiek, wetenschap, religie). Bewustmaken betekent ook uitleggen, verklaren, verhelderen, bruggen bouwen.
- Nuanceren! Dit is ongetwijfeld het moeilijkste. Oordeel uitstellen, geen positie innemen, zoveel mogelijk neutraal blijven, maar wel aanduiden waar verhalen tekort schieten (vb onwetenschappelijkheid aantonen van een pseudo-wetenschappelijke theorie (vb Waterkristalfotografie :-))). Nuanceren is trouwens de praktische taak van elke democraat (als voorstander van de vrijheid en de democratie). Het tegendeel van nuanceren is het gemakkelijkere propaganderen en populiseren (als dat werkwoorden zijn).
(1)Hiermee wil ik niet relateren aan eerdere filosofische werken over sferen. Ik heb ze niet gelezen. Het woord sfeer lijkt me echter een goede begrenzing van wat ik bedoel: gemeenschap, groep.
(2)Dit is geen letterlijke weergave van het gebeurde om de simpele reden dat ik het artikel niet terugvind.




Reacties (1)
De Evangelische Omroep uit Nederland ligt de laatste tijd nogal onder vuur omdat ze hun publiek 'selectief' willen opvoeden. Op de filosofie.be blogs is er de laatste dagen ook al discussie over geweest: Onno over EO, Anaximander over het EO-debat, Onno w
---
Bewerkt door None op Jan 08 12 1:03