In zijn blog stelt Onno dat de evolutietheorie als zodanig een feit is:

Maar duidelijke feiten ontkennen, negeren, verdraaien en aanpassen is een heel andere zaak.

Daarnaast bezondigt Onno zich van in zijn post meteen aan unsupported characters, or include a non-local or incorrectly linked interwiki prefix. You may be able to locate the desired page by searching for its name (with interwiki prefix, if any) in the search box.

Possible causes are:

If you tried to access a non-local interwiki page, you may be able to access that page by clicking the "article" tab on this page.

Ik vind deze oprukkende negatie van kennis en rationaliteit naar fascisme ruiken. Alles is namelijk ondergeschikt aan het idee. Of een idee nu vanuit de staat komt of een groep mensen die overtuigd zijn van hun idee, het is in deze post-moderne wereld hetzelfde.

Toch lijkt hij zich te herpakken:

Evolutie is tot nu toe de beste verklaring hoe we tot mens geworden zijn. De verklaring dat God het gedaan heeft is nogal te betwijfelen, toch wetenschappelijk te betwijfelen.

Het lijkt mij dat voorzichtigheid steeds geboden is. Zeker in de filosofie van vandaag. Ik zou durven stellen dat waarheid niet meer aan de orde is in de filosofie van vandaag. Weliswaar wel in de wetenschap. Maar niet in de filosofie. Het lijkt mij dan ook dat de filosofie zich moet beperken tot analyse en vergelijking van ((pseudo)wetenschappelijke) theoriën, en zich hoogstens kan uitspreken over de plausibiliteit van zo'n theorie.

Daarnaast moet volgens mij een onderscheid gemaakt worden tussen het wetenschappelijke werk en de verantwoordelijkheid die theoriën die 'algemeen' gangbaar zijn te verkondigen én groeperingen die bepaalde religieuze waarden uitdragen zonder het etiket 'wetenschappelijk bewezen' te gebruiken.

Mijn ervaring met dit onderscheid leidt ertoe hetvolgende te stellen: die plaatsen waar wetenschappelijke waarheid te betwijfelen valt komen voor in beide sferen, de religie en de wetenschap. Het is bv gebleken in de biologie, waar mensen gedrag van dieren interpreteren, dat discussies niet beslecht worden met de waarheid of de betere argumenten, maar wel met timing qua publicatie, met senioriteit of met onder het hardst roepen (zie: Ian Hacking, The social construction of what ?).

Dat er hoegenaamd problemen zijn met waarheidsclaimende populistische theorieën lijkt mij inderdaad waar. Maar de remedie daartegen is niet terugroepen. Alleen een genuanceerd debat kan daar soelaas bieden. En dat, dat is natuurlijk de zwakte van de "waarheid".